Też Szeroka Dla, Szerokadle - nieokreślona dokładnie przestrzeń w północno-wschodniej części Zamościa, m.in. Majdan, pola przy ob. ul. Kilińskiego i Infułackiej oraz przy drodze do Stabrowa, sporadycznie też skraj Nowej Osady). Na jej terenie znajdowała m.in. posiadłość Jabłońskich (cegielnia, wiatrak), później określana jako Pawłówka.
W nomenklaturze notarialnej określana jako "miejscowość", względnie "dzielnica" i wzmiankowana od 1 ćw. XIX w. (np. formy w Szerokiey Dli, Szyrokadla), w 1 poł. XIX w. często uzupełniano nazwę o termin Uroczysko (w 1832 Uroczysko Szerokadla Pod Twierdzą Zamość, w 1867 Uroczysko Szerokadla w obrębie pól Nowej Osady).
W tę przestrzeń pól, z rzadka sadów, wkroczyło przede wszystkim kilkunastotysięczne osiedle, w kolejnym etapie urbanizowane przez takie obiekty, jak kościół, sąd, szkoły, centrum handlowe. 

 * Etymologia tej nazwy, wywodzić się może od Szeroka Dola - dola jako synonim części, udziału (działki). "Dla". "dli" jest jednak XVII-wieczną formą gramatyczną/skrótem słowa "długość", nie miarą. lecz określeniem wymiaru wzdłużnego.
 * Przestrzenie Szerokadli przechodzącej łagodnie w dolinę Czarnego Potoku, to pola uprawne, sady, ogrody, wąskie i długie na kilkaset metrów działki pamiętające jeszcze stosunki własnościowe z okresu staropolskiego ("łanki", "półłanki", "ćwierćłanki"), najpóźniej carskiego, niewielkie oddalone od głównej drogi kolonie drewnianych chatek oraz relikty dawnych polnych dróżek (ul. Infułacka, Pawłówka) (za dr J. Żygawskim, FB, 2026)
 * Przykładowe lokalizacje Szerokadli wg dawnych akt hipotecznych (granica od płn. / od płd.):
- gościniec Wygon/droga do traktu hrubieszowskiego,
- gościniec Wygon/do cmentarza prawosławnego,
- Wygon/droga na cmentarz,
- Wygon/droga do cegielni,
- droga Wygon przecięta przez tory z Jarosławca/grunty Piłata,
- trakt hrubieszowski/obecna „granica”,
- droga/tor kolejowy,
- droga polna/tor kolejowy,
- droga polna/cmentarz żydowski,
- droga sztabrowska/grunty Zakrzewskiego,
- tory/droga sztabrowska,
- droga szopińska/gościniec hrubieszowski (od wsch. miedza gruntów infułackich).