Ur. w Wilnie, syn Rosjanina i Polki c. powstańca, posiadał wykształcenie średnie. Pracował jako urzędnik carskiej kontroli państwowej, po I wojnie w Wilnie. Od 1926 działał w Stowarzyszeniu Wzajemnej Pomocy Ewangelicznych Chrześcijan, z przekonania ewangelik, został duchownym kościoła metodystów. Podczas okupacji w Warszawie, czł. kościoła ewangelicko-metodystycznego, znalazł się w obozie jenieckim. Po wojnie krótko w Bodaczowie i Klemensowie, po czym zamieszkał w Zamościu. Od 1944 p.o. pastora tutejszych metodystów, 1949-52 pastor. Zasłużył w walce z alkoholizmem (zorganizował komitet powiat. i 10 zakładowych) przew. komitetu blokowego. Spoczął na zamojskim cmentarzu.