Ur. na Wołyniu, ukończył architekturę na Politechnice Warszawskiej, autor projektów przede wszystkim kościołów o własnym rozpoznawalnym stylu. W 1942 poślubił zamościankę Marię Barbarę z Kowerskich, W I 1945 przybył z Iwonicza do Zamościa i zwrócił się do MRN o stanowisko kustosza w muzeum i mieszkanie (odmówiono). Krótki czas uczył w zamojskiej Szkole Sztuk Plastycznych (potem PLSP), wygłaszał odczyty (Oczy, które patrzą a nie widzą, X 1945), także później przyjeżdżając z Krakowa (Plastyka dawniej i dziś, VII 1947). W III 1946 wyjechał do Krakowa, zostając docentem Politechniki, nauczał też na KUL czł. komisji i rad ds. sztuki przy prymasie i Episkopacie.