Ur. w Neapolu, szlachcic, ok. 1734 przybył do Zamościu, mieszkał przy ul. Gęsiej, pracował jako lekarz, Ożeniony tutaj z Marianną Pałuską. Zakupił też ogród, łąkę i cz. stawu przyległego do przytułku, który zawodowo nadzorował. W 1741 został "superławnikiem". W 1747 proponowano mu katedrę w Akademii Zamojskiej (nie przedstawił jednak dyplomu doktora). Natomiast co najmniej w 1748-58 był burmistrzem Zamościa (jak zapisywano wtedy, na ten czas prezydent, praesident). 
Synowie studiowali w Krakowie: Piotr - magister, Franciszek – dr filozofii, uczył w Akademii Zamojskiej i Ołyce, prałat, archidiakon. Zapisywani, jako Crisconi, Kreskoni, Kriskoni.