nagłówek

INFUŁATKA

Andrzej Kedziora grudzień 31, 2012

Rezydencja infułatów zamojskich. Jeden z najstarszych budynków w mieście, powstały pod k. XVI w. (proj. B. Morando), następnie przebudowany ok. 1620 przez pierwszego infułata ks. Mikołaja Kiślickiego. Świadczą o tym inicjały NKDZ i herb  Prus w zwieńczeniu bogato dekorowanego portalu, jednego z piękniejszych wczesnobarokowych portali w Polsce (w 1970 odsłonięto zasypaną jego dolną część). W poł. XVIII w. rudera o izbie na dole i czterech głównych ścianach na górze, gruntownie odbudowana przez inf. Trembińskiego. Liczyła 12 izb, niegdyś kryta gontem. Ok. 1770 pokoje infułata zdobiło ok. 50 obrazów (osobne hasło: Malarstwo polskie i obce), ob. m.in. z 1 p. XVIII w. Św. Katarzyna Aleksandryjska i Pokłon Trzech Króli.
Zabudowę gospodarczą uzupełniała niegdyś, przybudowana m.in. później kuchnia, stajnia na 8 koni, wozownia (od strony kolegiaty na słupach bez ścian) oraz założony w XVIII w. od południa mały ogród i sad. W tym czasie przemieszkiwali tam kapeliści, organista, dzwonnik, śpiewak kościelny praczka, nie rzadko z rodzinami. W tym czasie infułat nie mieszkał tu na stałe, a jedynie jego służba (kucharz, lokaj, stróż, klucznica, służące), większe święta zjeżdżali czł. Kapituły.
W 1942 Niemcy umieścili w Infułatce centralę telefoniczną i radiowęzeł (oddana Kolegiacie w 1954). Od 1987 mieści się w niej Muzeum Sakralne . W pomieszczeniach na piętrze są obrazy. W ścianie przyległego budynku tablice z nazwiskami infułatów.


 * Była podobno pierwszym mieszkaniem Bernarda Moranda, skąd kierował budową Zamościa.
 * Obrazy w infułatce
wg spisu z 1771- reprezentacyjna komnata: portrety Jana Zamoyskiego (dwa), Tomasza Zamoyskiego, Katarzyny Zamoyskiej, Klemensa Zamoyskiego, ponadto: nieznany królewicz francuski, papież Innocenty XIII i Benedykt XIII, biskup przemyski Fredro, biskup łucki Wyhowski, kardynał Laurenty, obrazy o tematyce religijnej - Wjazd Chrystusa do Jerozolimy, Ucieczka do Egiptu, Emaus, Narodzenie Pańskie, Wieczerza Pańska, 4 obrazy z okrętami, morzem i rybakami, 11 małych, portret rycerza, obraz św. Teresy, łącznie salę zdobiło 36 obrazów włoskich i paryskich; pokój infułata: 9 pejzaży włoskich. Galeria pozostała po infułatach Arakiełowiczu (zm. 1739) i Pawołowiczu (zm. 1749).
Najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniem była na piętrze duża reprezentacyjna sala o czterech oknach z kamiennymi futrynami i gzymsami, kaflowym piecem i "szafiastym" kominkiem, boazeriami i obrazami, w mieszkaniu infułata (trzy pokoje wcale piękne i ozdobne) były białe drzwi ze złoconymi listewkami, ozdobne gipsowe sufity, boazerie i 12 zwierciadeł, m.in. nad kominkiem. 

Czytany 1486 razy Ostatnio zmieniany środa, 13 czerwiec 2018 13:09

Kolejne artykuły

Liczby Zamościopedii

Hasła

 

Ilustracje

 

Rozwijana od dni

 

14208929

Wyświetleń